Immanentny sposób postrzegania zewnętrznych zjawisk zachodzących w świecie oraz próba ich interioryzacji na użytek własny

rdza, pleśń, szarość chwil
gdzieś między echem dnia - Ja
własny dark ambient

Żądza

Wyrwaną z zaświatów
ręką Judasza
podpisałem wyrok
na samego siebie -
Za garść zaśniedziałych monet
postanowiłem zawisnąć
na drzewie życia

Giętkość narzuconej formy

Chciałbym uciec od formy ludzkiej. Przyjąć inny, nieco bardziej abstrakcyjny kształt w niczym nieprzypominający mi o gatunku homo sapiens.
Stać się czymś bardziej ulotnym, jak choćby wiatrem z wdziękiem ocierającym się o liście drzew lub czymś płynnym, jak nurt rzeki lub górskiego potoku płynącego bez ustanku do przodu.
Wbić się gdzieś w majestat chmur na niebie, gdzie owa płynność lub ulotność decydowałaby o moim dalszym losie.
Tego bym chciał...

Wytworzyłem w sobie bardzo złą wizę odbierania rzeczywistości. Nie mam na myśli negatywnego sposobu postrzegania otaczającego mnie świata. Chodzi mi dokładnie o immanentne spojrzenie na bieg rzeczy zmieszanie z mnóstwem przeplatających się przez moje synapsy melodyjnych nut, jakże bliskie mojemu sercu. Całość tych zabiegów stanowi niebezpieczną miksturę doznań, stawiającą moje jestestwo na krawędzi...

***

słowa

w tych słowach

spełnienie

w spełnieniu

pełnia

w tej pełni

pustka
w tej pustce
Ja

Londyński "Atlas Chmur"

Spontaniczny strzał obiektywem w niebo w drodze z pracy do domu gdzieś około 19.20 Greenwich Mean Time.