Słyszałem,
że podobno wystawili
nam pomniki
jeszcze za życia
Zapewne jako wyraz
naszej niedoskonałości
i braku kunsztu literackiego
W przeciwieństwie
do tych którzy się wybili
i teraz przeżuwają
w zachwycie kartki
z brulionów
Im też postawią
kiedy się zadławią
Lublin 17.X.2017
poniedziałek, 23 października 2017
sobota, 21 października 2017
środa, 11 października 2017
Jesienny rynsztok
jak żółty liść
będę leżeć na chodniku
deptany przez
ludzi prących
gdzieś w pośpiechu
będę podwajał
ilość dziur na ciele
i nikt nie zauważy
nikt nie schyli się
nie dotknie
nie powie
czy pomóc powstać
by wpiąć na nowo
w żyłę życiem tętniącą
będę leżeć na chodniku
deptany przez
ludzi prących
gdzieś w pośpiechu
będę podwajał
ilość dziur na ciele
i nikt nie zauważy
nikt nie schyli się
nie dotknie
nie powie
czy pomóc powstać
by wpiąć na nowo
w żyłę życiem tętniącą
poniedziałek, 25 września 2017
Wędrówki i odkrywki
Najpiękniej jest z samego rana, kiedy rosa osadza się na gumowcach a za wiatrówkę wpadają wyschnięte igły sosen i modrzewi, kłując złośliwie szyję i plecy. No i ta cisza nieskażona ludzkim oddechem. Z dala od wszystkiego, krok po kroku nasłuchując tylko sygnału wydobywającego się z ziemi. Pasja jak metafizyczne uniesienie...
czwartek, 7 września 2017
Tymczasem za oknem...
Tuż za ogrodzeniem rośnie kilka dzikich jabłoni. Za nimi znajduje się mała polanka stanowiąca niegdyś boisko. Czasami pojawia się całe stadko lub pojedyncze osobniki. Niezainteresowane raczej grą w piłkę oddają się przyjemności jedzenia wczesnojesiennych owoców.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
