Moje życie jest ciągiem absolutnie źle podejmowanych (bądź do końca nieprzemyślanych) decyzji, z których tylko niewielka część jest zakończona połowicznym sukcesem, którego i tak nie potrafię dostrzec w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
Jednym zdaniem podsumowując: Trafiłem na egzystencjalny niewypał.
Czas pokaże, kiedy z znienacka eksploduje...
Idę przez las
Cisza i tylko lekki powiew wiatru
Spoglądam na wiekową sosnę
I widzę żula przechylonego
na pieńku
Dobrze się Pan czuje?
Pytam
Yyymm... co?
Dobrze się Pan czuje?
Yyymmm... rozlało mi się kurwa piwo...
"Jesteś prostym człowiekiem Abel.
Więc doskonale się na to nadajesz.
Prawda?
Liczę na Ciebie.
Odwiedź wszystkie wioski,
bądź twardy i stanowczy.
Tylko przywieź mi chłopców
co by budowali potęgę trzeciej Rzeszy.
Nazwał mnie prostym człowiekiem, gdyż nie wiedział że wynurzyłem się spośród mgieł czasu.
Stąd magia w mojej osobie."
Król Olch (1996) - film w reżyserii Volkera Schlöndorffa
Mam wrażenie, że jeszcze trochę
zobaczę...
Mam wrażenie, że jeszcze trochę
doświadczę...
Mam wrażenie, że jeszcze trochę
i ból odpuści...
Mam wrażenie, że wszystko
powróci do stanu pierwotnego...
Mam wrażenie,
że wrażenia które odnoszę
to nic innego jak tylko kolejny etap
oszukiwania samego siebie
w każdym dniu
skracającym bieg życia.
