niedziela, 27 lutego 2011

czwartek, 24 lutego 2011

Ucieczka?

Zdolność myślenia doprowadza mnie często do rozpaczy. W takich okolicznościach zawszę pragnę zatopić się natychmiast w błogich abstrakcjach snu i ulec racjonalnemu wyłączeniu. Chociaż i tu pojawia się myśl nawołująca do przespania życia... .

środa, 23 lutego 2011

Lapida 38

Gdyby tak na raz, na skinienie palca, zebrać do jednego worka i następnie potrząsnąć; wszystkie systemy moralne, filozoficzne, religijne, cały ten ogół indywidualnych światopoglądów oraz teorii przez nas wyznawanych lub propagowanych - uzyskalibyśmy najbardziej chaotyczną, wybuchową, absurdalną, groteskową, morderczą, straszną, niebezpieczną i nieobliczalną wizję świata w jego i tak nad wyraz dość pogmatwanej i pełnej relatywnych wzniesień i upadków historii.

poniedziałek, 21 lutego 2011

Wyboje

"Nie ma autentycznego liryzmu bez szczypty wewnętrznego szaleństwa."

E. Cioran

O jakże wobec tego długa i grafomańska droga przede mną. Zapewne przy jej końcu zdam sobie sprawę, że przez ten cały dany mi czas nie ruszyłem się z miejsca choćby o krok.

sobota, 19 lutego 2011

Cisza*

*Uwielbiam to słowo. Jego znaczenie, zastosowanie. Wyjątkiem jest forma wykrzyknika. W tej postaci jest dla mnie nieprzyswajalna, chyba że rzeczywiście wymaga tego określona sytuacja. Ale to już ostateczność. Na szczęście sporadyczna, wręcz znikoma w swoim występowaniu. W ciszy dochodzi do nas głos wielu istotnych zagadnień, przemyśleń, postanowień. Lubię ją traktować również dosłownie - zewnętrznie i wewnętrznie. Jako preludium do niebytu przy zaciśniętych oczach i zagryzionych wargach. Wiem, to tylko chwilowy miraż, oszukańczy trik, zwodniczy odskok. Jednakże atmosfera uzyskana dzięki temu zabiegowi posiada niepowtarzalną grę sytuacyjną. Niczym małe dziecko w chwili lęku lub niezdefiniowanego strachu. Raz, dwa, trzy - zamykam oczy. Nie ma mnie, nie ma ciebie, nie ma was, nie ma niczego. Zafascynowany umiejętnością zwodzenia samego siebie, przybijam piątkę z Georgem Berkeleyem za jego chylenie czoła ku immaterializmowi. Jakkolwiek wydawałby się być naiwny w swojej wymowie i przesłaniu.


Jean Michel Jarre - Waiting for Cousteau

czwartek, 17 lutego 2011

Smaczek

W całym pieprzonym Londynie południowo-zachodnim w miarę najlepszą spinach ricottę możesz zakupić w przy obskurnym wejściu do również obskurnej stacji metra Tooting Bec. Piszę "w miarę", gdyż mimo wszystko zanim ją otrzymasz do spałaszowania ze smakiem, musisz odczekać swoje 45 sekund w mikrofali. Czysty niefart jeżeli chodzi o topografię miejsca a mimo wszystko chwilowy orgazm dla japy za jedyne 1.49 £. Zresztą szpinak to wzniosła rzecz ;)