Katharsis

Kiedy buty całkiem przemoknięte a przed tobą horyzont daleki do pokonania, kulawą nogą podążasz za drogą, która płata ci figle z każdym przebytym metrem...

Majowa i (późniejsza) kwaska...

Zaczął się maj. Szumnie powiewa rozkwitająca zieleń. Ptaszki śpiewają i słoneczko doskwiera swoim ciepłem coraz mocniej i mocniej. Ze swoich dziupli oprócz polnych i leśnych zwierząt zaczynają wypełzać również te ludzkie. Gromadami okupują skwery, patia, ławki i przydrożne kafejki. Wcierają w ryje rozmaite jadła i drinki podziwiając piękno otoczenia i czar nadchodzącego lata. W pewnym sensie jestem częścią tej gromady. Z przyklejonym uśmiechem do pyska życzliwie spełniam ich "turystyczne" zachcianki i kaprysy. Niczym wytresowany kundelek skaczę wokół stołu na każde klaśniecie "chwilowego pana". I tylko nocami po powrocie do domu z piwem w ręku i zgorzkniałą twarzą, odliczam w myślach czas do jesiennej szarugi. Jestem bowiem osobą lubiącą szarość i wilgoć krajobrazów. A wizja nadchodzących kolejnych czterech miesięcy, wywołuje we mnie wewnętrzne konwulsje i spazmatyczne torsje. Ta bolączka będzie się za mną ciągnąć niczym gówno z psiej dupy, aż do połowy września, kiedy to liście powoli zaczną spadać z drzew...

Trop Szukalskiego

Pamiątki

W jakim czasie żyłem
i w jakim czasie żyję
świadectwem tego są
tylko martwe pnie
ściętych drzew
pokryte mchem
na szlakach mojej młodości
i błogiego dzieciństwa

Rozdroża

Nostalgia niepozytywna

Niegdyś, moje miasto ulega "pozytywnej" degradacji. Nie mam już ulubionego drzewa na Wzgórzu Czwartkowym a wiekowy Kościół przysłonięty plandeką, traci ostatki swojego tynku na rzecz kulturowej modernizacji. Pod cieniem olbrzymiego słupa z biało czerwoną flagą na szczycie przemierzam ulicę Kalinowszczyzna ogołoconą z drzew i starych płyt chodnikowych. Co krok potykam się o sztaby betonu mające w najbliższej przyszłości udekorować od pokoleń przetarte szlaki. Nic już nie jest takie jak było kiedyś. Co mi z mogił i śladów pamiątek wciśniętych siłą w krajobraz nowoczesnego pejzażu... .