Dzień Dziecka

W tym całym moim zniechęceniu do życia, do kraju w którym żyję, siedzę sobie wygodnie w czeluściach lasu zapomnianego na pniu niegdyś powalonego drzewa. Popijając wino, stopniowo ulegam zapomnieniu. W głowie mam pustkę. Szeroką, niepohamowaną. Na nic się zdają usilne starania na wiersz, który chciałbym spłodzić. Dominuje cisza i wewnętrzne głosu błaganie by być przybitym do ziemi mokrej strąconym drzewem, złamanym przez wiatr wiejący. Śmierć wszakże to lepsza w swojej poezji niż zwykła codzienna, obdzierająca z życia i planów szarego śmiertelnika. Zanim wydałbym ostatnie tchnienie w tym zaskoczeniu, spostrzegłbym jeszcze, iż zaczynają zakwitać konwalie...

Już nawet nie Totem ale zielony szalony roślinny stwór... :)

Niebieski Aparat Nacisku zawsze aktywny, bez względu na czas...

Jakoś tak lubią stać parami. Zazwyczaj (non gender) On i Ona na tle oznakowanego wozu HPM. Są ważni, są mocni, są poza... Metafizyczni stróże prawa.

Totem leśnego Zająca ...

Gdzieś w Teremiskach...

Teraz kiedy zredukowali połączenia można sobie tak stać do usranej śmierci...
Jednak co kilka (gwiezdnych) godzin zdarza się kurs, który zabierze cię w miejsce docelowe...

I Warto Żyć !!!

Zdzieranie strupa

Jeżeli My usuwamy z przestrzeni publicznej (historycznej) wszystko to co "czerwone", tworząc nowy zakłamany porządek historyczny, to dlaczegóż by inni nie mieli prawa usuwać ze swojego terenu wszystkiego co jest "biało-czerwone", tworząc zarazem nowy zakłamany porządek historyczny...


Ps: Taka mała dygresja do zdjęcia tablic z gmachu byłej siedziby NKWD w Rosji upamiętniających zamordowanych w Katyniu Polaków.