Senność

I oto następuje powoli koniec złotego, nostalgicznego czasu. Coraz mniej liści na drzewach, coraz większy chłód. Nad szarzejącą trawą unoszą się miotane wiatrem szkielety mimoz. Gęstość dymu z kominów przybiera bardziej intensywną woń. Świat zanurza się we mgle i szarości. Szykuje się do zimowego snu. A to z kolei jest znakiem by jak co roku o tej porze sięgnąć po książki Ciorana...

Totem leśnej Modliszki

Jesienna podróż wąskotorówką do Postołowa

Kalinowszczyzna...

... magiczna dzielnica Lublina,  gdzie szepty historii wydobywają się z każdego zakamarka ulic, dróg, skwerów i placów.

***

a gdy niebo
nie odpowiada mi
na moje wołania
wtedy w złości wciskam głębiej
kamienie leżące na mojej drodze
wzrokiem strącam liście
z drzew zmęczonych latem
i złorzeczę w horyzont
przy akompaniamencie
obojętnego na mój los
wiatru

***

utracić sens
to jak pójść na dno
z kamieniem uwiązanym na szyi
z tą różnicą
że nie toniesz
tylko dławisz się każdym dniem
dusisz się z nastaniem nocy
i tracisz siły witając poranek
utracić sens
to stąpać po dnie
w martwym mule
żyjąc dalej