Jeszcze tylko chwila
i zostanę zabrany
tam gdzie drzewa
na podobieństwo
martwych posągów
wyciągają swoje konary
jak uschnięte dłonie
upadłych aniołów
na próżno w stronę nieba
co wieczną czernią spływa
spod oczu przepasanych
wstęgą niepewności
Bez możliwości rozdarcia
tej zasłony utkanej z mroku
co blask nadziei tłumi
w sobie bezpowrotnie
będę błądził jak ślepiec
w labiryntach podstępnych iluzji
bez końca
środa, 29 kwietnia 2009
poniedziałek, 27 kwietnia 2009
Z pożółkłej karty
Krajobrazy
drzewa, pola, lasy, łąki
krajobrazy, złote pąki
chmury, wiatry, deszcz jesienny
światło w ciszy, czar wiosenny
mgła, grad, rosa, szron
żółte liście, siana snop
dym z komina, ptaków śpiew
krajobrazy, świata śmiech
Lublin 1995
krajobrazy, złote pąki
chmury, wiatry, deszcz jesienny
światło w ciszy, czar wiosenny
mgła, grad, rosa, szron
żółte liście, siana snop
dym z komina, ptaków śpiew
krajobrazy, świata śmiech
Lublin 1995
niedziela, 26 kwietnia 2009
Opuchlizna naiwności
Chaos ulic zapełniony wiecznym pośpiechem. Kroki ludzkich istnień, stłoczone w jednolitą masę, prącą nieubłaganie do przodu. Setki słów, miliony gestów. Uroki obcowania z wytworami własnych rąk i własnych umysłów. Zakrzepłe w mroku tajemnice i uprzedzenia, upychane są w specjalne sektory zapomnienia sztucznych sumień. Brak skruchy i jakichkolwiek wyrzutów. Nieświadomość własnych przewinień i personalnych niedociągnięć. Wyższość stanowi automatyczne podporządkowanie się odruchom warunkowym, zapewniającym jako taki komfort myśli. Czas płynie a nowe wizje i perspektywy sprawiają, iż pomruki niezadowolonych prosiąt, roztapiają się niczym zeszłoroczny śnieg w dusznych oparach nocy. Pozostają tylko wilgotne odchody, rozsmarowywane bezwiednie niczym masło na kromce chleba przez tych, co mają w zwyczaju chadzać z głową w chmurach.
wtorek, 21 kwietnia 2009
***
kilka mało już czytelnych listów
sterta starych popękanych fotografii
wspomnienia jak garść prochu w popielnicy
między palcami puste znaczenia
niegdyś wypowiadanych słów
czy kiedy otworzę oczy
będę nadal pamiętał
kurzem pokryty
urok minionych lat
sterta starych popękanych fotografii
wspomnienia jak garść prochu w popielnicy
między palcami puste znaczenia
niegdyś wypowiadanych słów
czy kiedy otworzę oczy
będę nadal pamiętał
kurzem pokryty
urok minionych lat
poniedziałek, 20 kwietnia 2009
piątek, 17 kwietnia 2009
Subskrybuj:
Posty (Atom)
