Mój Widok

I kiedy przyjdę

nie zapomnij zamknąć okna
tak by zaćmić ten pejzaż
obietnic i dekad minionych

Siadając na starej wersalce
dłonie wbiję w zakurzone narzuty
nakrywając jednocześnie stół
obietnic dla przyszłych pokoleń

I nie mów mi
o śmierci co swym wyrokiem
zamyka rozdziały żyć ludzkich
tak bym jeszcze mógł powstać potem

Przez pożółkłe firany, obdrapane framugi
ten widok od lat niezmienny
jak gwóźdź z Chrystusa dłoni
próbuje przebić się do głębi mojego żywota

I sam już nie wiem
czy umrzeć ukryty pod brudną narzutą
na brzegu tej obskurnej wersalki
czy po raz ostatni podjąć próbę
wyrwania się z tego marazmu
i łamiąc poręcze mnogich przeciwności
ponownie zająć miejsce w ludzkim tłumie

Nie-noworoczne życzenia

Nigdy nie przepadałem za datą 31 grudnia a 1 stycznia. Od kiedy pamiętam, ten czas zawsze był dla mnie okresem chwilowej frustracji. Stare śmieci za sobą nowe przed sobą, wszystko od początku jak w błędnym kole. Pikanterii dodają jak zresztą co roku "figle losu", czasem nawet pozytywne. Poza tym tradycyjna kontynuacja naszej mozolnej wędrówki wzdłuż linii życia.

Koncert czy porażka - The Pogues

Wielbicielem The Pogues jestem przeszło dziesięć
lat, więc radowało się moje serce gdy po trzech latach pobytu w mieście w którym owa grupa powstała udało mi się nabyć bilety na przedświąteczny koncert, który odbył się 18 grudnia bieżącego roku w " Carling Academy Brixton". Jednakże radość ma opadła właściwie z pierwszą piosenką "If I Should Fall From Grace With God", pomijając już fakt opóźnienia koncertu o dobre 20 minut. Powodem mego rozgoryczenia był nie kto inny jak sam Shane MacGowan, który ledwo się wtoczył na scenę taki był zalany. Muzyka szła swoim torem, a dźwięki wydawane z trudem przez pijanego wokalistę swoim torem. Wyjątki stanowiły tylko kawałki zaśpiewane przez Spidera Stacy, którego wokal jest równie uroczy jak umiejętność gry na różnego rodzaju fletach, fujarkach i innych piszczałach. Osobiście uważam iż kwota 29.50 funtów za bilet została, aż nadto wygórowana jak na godzinę dwadzieścia muzykowania, gdzie między słowami piosenek można usłyszeć wstawki MacGowana: Sorry, just go to toilet. Nie znaczy to, że nabrałem uprzedzeń do zespołu, bo zawsze pozostają albumy studyjne z niezłą dawką energii w postaci solidnego szantowego celtic punka.

***

dotykiem

przywracasz spokój

dotykiem
łagodzisz cierpienie

przez dotyk
dodajesz otuchy

przez dotyk
odnajduję ciebie

dotykiem...

Elizie

Człowiek bez twarzy ze zwierzyną

To było gdzieś z 10 lat temu, ale miło powspominać

Lapida 7 (poprzedzona wierszem)

Pozwól mi ...

Pozwól mi zmrużyć oczy
i choć na chwilę wznieść się
ponad rzeczywistość ludzkich trosk

Pozwól mi zacisnąć powieki
tak mocno by choć na chwilę
zgasić mrok człowieczej tułaczki

Pozwól mi jeśli to możliwe
pozostać już na zawsze w tym
błogim stanie mej złudnej nadziei

Jak stworzyć prowizoryczną wizję szczęścia w życiu wiecznie zatroskanego człowieka? To proste (bądź nie). Wystarczy podjąć wewnętrzną rezygnację, podnieść wszystkie wątpliwości i niejasności do rangi pewnika. Zaakceptować stan rzeczy takim jakim go zastajemy i trwać w tej złudnej myśli do końca naszych dni. W końcu niewinne oszustwo na życiu może nam przynieść chwilową ulgę. Sztuka polega na tym, by tę "chwilę" stale dokarmiać tym "życiowym kłamstewkiem".